sessiz sessiz puslardı canımı
omzum bir virane gibi dururken bedenimde
yuvasına dönmüş olurdu serçeler
kalbimin her vakitte çer çöp toplayıp
sana geldiği gibi
halime ağlardı saman çöpleri
rüzgar kıs kıs gülerdi ardımdan
ardım bir günahkârın ağıt birikintisi
boy ölçüşsem benden uzun pişmanlığım
ve ben terkedilmiş bir gözün dalgınlığıyım
barut kokusu dolaşırdı damarlarımda
yaşamak durup durup doldururdu beni
dağların tepesine ekilirken yüz çizgilerim
kuşlar gibi bir türlü çıkıp gelemezdim
çünkü ben dolu yağan
bir papatyayı giymişim
her gün sökülen ruhuma
her koparıldığımda başka bir yüz güldürmüşüm
dikenler, ikametgâh adresimdir
24 Zilhicce, 1447
Nâşir: Söğüd Ağacı Topluluğu
Tarih:...
HER SALAVAT, BİRAZ O'NA BENZEMEKTİR
✽
Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ âli seyyidinâ Muhammed
✽
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder