sokağıyla yontardı yüzümü
yalnızlığımdan güvercinlenen bir karanlık
vadesi dolan karanfil gibi
inat ederdi kırmızıya
kırmızılar gelip geçerken
gecenin köprülerinden
vade defteriyle
şehrimi ipoteklerken ölüm
aksanı bozulurdu kalbimin
ve çark ederdi yelkovan
bayat akşamlara
saçını tarardım karanlığın
gölgeleri kovalardım duvarlardan
sonra durup durup
yakup’un gözleriyle ağlardım
çünkü arş-ı meddir bütün yakuplar
yakuplar ki çağrılsın ya da çağrılmasın
bayat akşamları yatıştırır kirpiğiyle
kekeme olsun ister anlatılan bütün rüyalar
ve bilir bütün rüyalar gözün kurbanıdır
ki zaten yusuf'u kuyudan arşimet çıkarmamıştır
bizim gömleğimizse
hâlâ güneş görmemiş bir kuyu karanlığıdır(14 Ramazan 1447)
Nâşir: Söğüd Ağacı Topluluğu
Tarih:...
HER SALAVAT, BİRAZ O'NA BENZEMEKTİR
✽
Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ âli seyyidinâ Muhammed
✽
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder