Ramazan nasıl başladı, nasıl bitti hiç anlamadım. "Güzel günler çabuk geçer" diyor şair. Gözümüzü açtık ve gözümüzü kapattık, geçip gittiği zaman. Bu yalnızca Ramazan için değil; hayatın başlangıcı ve sonu için de geçerli. Kendimizden geçmek için dünyaya geldik. Sonra dünyadan vazgeçmedik ya da vazgeçemedik.
Normalde televizyon izlemem. Eğer izleyecek kadar yorgun isem, söylemesi ayıp, ayaklarımı uzatır öyle izlerim. Tansiyonum çıktığı için dinlenmem gerekiyordu. TRT 2'yi açtım. Bir Ramazan programı vardı; "biz olmak" üzerine konuşuyordu orada bulunanlar. Davet edilen hoca, ilginç bir ifade kullandı: "Önce nereye ait olduğumuz ile başlamamız gerekiyor," dedi. "Lillah" kelimesi üzerinden konuyu açtı. Madem döndüğümüz yer belli, geldiğimiz yer de belli düşüncesi oturdu programın sonunda.
Gerçekten bazen güzel programlar oluyor. Yalnızca devlet kanalında oluyor bu. Daha doğrusu TRT 2 ve Belgesel kanalı muazzam. Tekrar konumuza dönersek, Allah'a ait olmak düşüncesi insana değerli hissettiriyor. Çünkü yeryüzünde olan bütün varlıklar, sınırları çizilmiş güce sahipler. Görünmeyen, zamana ve mekana ait olmayan bir İlaha ait olmak büyük bir lütuf. Belki de gitmek için hazırlanıyorum ve bu yüzden çıktı bu program önüme. Çünkü ait olduğumu düşündükçe burasının değeri azalıyor. Aslında buradaki değeri gerçek değerine eriştirmiş oluyoruz.
Bir de Müslüman kardeşliği var elbet. Yeryüzündeki bütün Müslümanlar benim kardeşim. Onları çok seviyorum. Onların namusu, şerefi ve haysiyeti aynı zamanda benimdir. Elimde söz varsa sözü sarf ederim. Güç varsa gücü sarf ederim. Kollarımın gücü olsa her coğrafyada bir Müslüman'a sarılıp kucaklaşmak isterim. Hepimiz aynı kıbleye aitiz. Aynı yöne boyun eğmişiz. Dünyanın erişemeyeceği yere saklıyoruz alnımızı.
Günlüklerimi titizlikle yazmaya gayret ediyorum. Fakat iş, diğer meşgaleler, hayat derken istediğim şekilde zaman ayırmakta güçlük çekiyorum. "Bu son Ramazan'ım mı?" diye düşünmeden edemiyorum ya da seneye çok güzel bir şekilde Ramazan yaşamayı düşünüyorum. Çünkü uzlet kararı aldım. Çok daha iyi olacağına ümit ediyorum. Kendim ile baş başa kaldığımda daha iyiyim. Dilerim yeniden erişiriz. Dilerim bugün Kadir Gecesi'dir.
Sona gelirken dünyada birçok istediğim nasip oldu. Allah neler verdi... Tabii elde edemediğim nimetler olmadı değil. Fakat burada terazinin kefeleri denk olmuyor. Varlık ve yokluk dengesi zahiren çözülemiyor. Yalnızca şunu biliyorum: Allah'tan başka kimsem yok. Sessizliğin dilini yalnızca O anlıyor. Ne olur beni bana bırakma.
"Rabbim, âşıklara verdi aşkını,
Şükredip tutuştum, yandım ben işte.
Dü cihân7 gözümde haşhaş tanesi,
Görünmedi, Hakk’ı sevdim ben işte."
Nâşir: Semih ÇAR
Tarih:...
HER SALAVAT, BİRAZ O'NA BENZEMEKTİR
✽
Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ âli seyyidinâ Muhammed
✽
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder