Sen gitmedin
Ben azalmadım
Kurtuldum hayalden
Keder olmadı
Herkes kendini
Bir daha sevdi
Heves, pişmanlık
Bıraktı kalbi
Şiir okumadım
Zamanı bildim
Aşk evdi
Güz hep başkalarının
Bahçesine geldi
Kalabalığı sevdim
Yağmur sadece yağdı
Hiçbir kadına bakmadım
Bindiğim her otobüs
Datça'ya gitmedi.
Sen anneni büyüdün
Ütülü yataklarda
Dünya huzuru
Göğe heves merdivenlerin
O eşiklerdesin
Sokaklar yoksulu
Kırmızı yok
Hiçbir resminde
Ayrılık uysal odalarda
Can sıkıntısı
Bir kendinden lütufsun
Beni yaratan hayata.
Işıyan kül
Ne kalmışsa geriye
Anılar düşülünce
Söylemek istediğim...
Nâşir: Söğüd Ağacı Topluluğu
Tarih:...
HER SALAVAT, BİRAZ O'NA BENZEMEKTİR
✽
Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ âli seyyidinâ Muhammed
✽
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder