Bir çocuk ilk gözlerde tartarken toprağı
Beni kovulmuş bir şarkıdan aldılar
Kırk gün incir ezen bıldırcın bekleyen yazlardan
Beni kırk gün avlularda tarhana kurutan
Alınlarda titreyen ilk secdeydik, çocuktuk
Kırk gün kırk gece çıkmayan yaşlardan
Bir kez başımı çıkartıp baktım da dünyaya
Ölü bir tüfeğe ağlayan barutlara özendim
Tek başına bir insan -dolu ya da boş-
Tekin değildir hiçbir zaman -bunu bildim
Çünkü ben sizi tanımadım siz beni hiç
Karbon kağıtlarda çoğalırken aynı acı farklı ben
İşte yüzüm: taklit edilemeyen bir ayet
Sakınmak için beni saklayan örtülerden, harflerden
Tanınmamak için şiir yazdım sobelendim
Elma dedim bütün yaşları gelmeden yaşadım
Şimdi gökgörmüş ellerimde başaklar
Toprağı şerh ediyor, ekmeği, alındaki titreyişi
Bu bendeki yaşamak alışmak değil, değil ben başkası
Bu bendeki, durmadan kendini tekrarlayan bir acı
Nâşir: Söğüd Ağacı Topluluğu
Tarih:...
HER SALAVAT, BİRAZ O'NA BENZEMEKTİR
✽
Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ âli seyyidinâ Muhammed
✽
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder